Kur’an, hiç şüphesiz belli bir tarihî evrede ve belli bir coğrafyada yaşayan bu tarihî evre ve coğrafyanın kendilerini kuşattığı ve şekillendirdiği bir yaşam tarzına, kültür ve ananeye sahip bir topluma indirilmiş, bu toplumun yaşam tarzı, örf ve adetleri, alışkanlıkları içinde onlara hitap edip sesini duyurmuştur. Kur’an’ın, Araplarla, onların tasavvur, tahayyül, dil, kültür, yerleşik davranış ve yaşam biçimleriyle, töre, adet, alışkanık ve gelenekleriyle, coğrafya ve iklim yapılarıyla doğrudan ilişkili olduğu sadedinde “Arabî bir lisân (söz, sözcü, haberci)”, “Arabî bir hüküm”, “Arabî bir Kur’an” ve “Arabî Peygamber” şeklinde dile getirilen hususlar da bunu teyit eder niteliktedir.