Orta Çağ İslâm Âlemi’ndeki ve bunun bir uzantısı olarak görülebilecek Osmanlı İmparatorluğu Dönemi’ndeki yerleşik “ilim algısı”nda, bilim ve felsefe birbirinden kesin olarak ayrılmamıştı. Bu nedenle, söz konusu dönemlerin bilim tarihini aydınlatmak için felsefe tarihine ve tersine, felsefe tarihini aydınlatmak için de bilim tarihine gereksinim duyuluyordu.

Bu gerekçeden yola çıkan Remzi Demir, bilim tarihi çalışmalarının yanı sıra felsefe tarihi çalışmalarını da yürütmüş ve Philosopiha Ottomanica, Osmanlı İmparatorluğu Döneminde Türk Felsefesi (Üç Cilt, 2005-2007) Yunus Emre, Türk Felsefesi’nin Doğuşu (2020) ve Rum Düşünce Tarihi, 1300-1900 (2022) adlı araştırmalarıyla, bilim tarihi için gerekli düşünsel altyapının hazırlanmasına katkıda bulunmuştur.

Felsefe Tarihi (Denemeler) adlı bu derlemesinde ise bugün kırk seneyi doldurmuş olan akademik yaşamında çeşitli dergilerde yayımlamış olduğu makalelerden bir kısmını bir araya getirmek suretiyle önceki çalışmalarında yer almayan konulara bir kapı aralıyor. Ayrıca Tercüme-i Nasâyih-i Eflâtûn-ı İlâhî, Hamîdetü’l-Usûl ve İkmâl-i Temyîz adlı XIX. yüzyılda basılmış Eski Türkçe felsefe risalelerini yayımlayarak dönemin düşünce yapısı hakkında bir fikir veriyor.