Kur’an-ı Kerim müslümanların inancına göre mahza hakikatin ifadesi olan Allah kelamı, O’ndan insanlığa nazil olmuş evrensel bir vahiydir. Bu yüzden müslümanlar on dört asırdır bu metnin indiği şekliyle mu­hafaza edilmesi ve tek bir harfinin bile tahrifata uğramaması için üzerle­rine düşeni yapmışlar, onu yazının en güzel formlarıyla kayda geçirmiş, ezberlemiş ve her vesileyle tilavet etmişlerdir.

Ortaçağlardan günümüze kadar Kur’an metninin vahyedilişi, vahiy ka­tiplerince tespit edilişi, ezberlenmesi, toplanması ve derlenmesiyle ilgili olarak müslümanların zihninde çeşitli kuşkular doğurmayı hedefleyen çeşitli saldırılar söz konusu olmuştur. Amaç elbette ki Kur’an-ı Kerim’in –haşa- Allah’tan indirildiği şekliyle günümüze ulaştığı inancını sars­maktır. Müslümanlar bu metnin Allah’ın koruma garantisi altında ol­duğuna yürekten inanmaktadırlar. Ancak bütün bu ithamlara bilimsel ölçü ve ölçütlere uygun cevaplar vermek, böylece hepsini boşa çıkarmak da müslüman bilginlerin görevidir.

M. Mustafa A’zami’nin Kur’an Tarihi adlı eseri bu görev bağlamında bü­yük önem taşımakta ve alanına yapılmış abidevi bir katkı olarak değer­lendirilmektedir. Eser vahyedilişinden derlenmesine kadar Kur’an met­ninin tarihini derin bir vukufla ortaya koymakta, bunu yaparken Eski ve Yeni Ahit metinlerinin tarihiyle mukayeseli bir çözümleme yürüt­mektedir. Bu bakımdan eser hem Kur’an metninin otantikliğine yöne­lik ithamları geçersiz kılan bir reddiye, hem Kur’an metnine dair tarih­sel bilgilerin ayrıntılı bir çözümlemesi, hem de Kitab-ı Mukaddes metni hakkında alimane bir inceleme niteliği taşımaktadır.